Slady

Koniec świata za każdym razem wygląda inaczej. Jest pędzącą kulą, blyskiem szkla, odglosem pukania do drzwi. Czasami nadchodzi w huku. Czasami cicho krąży wokól stolu. Tadeusz ginie na wojnie, ale nie umiera caly. Pada na ziemię z rozerwaną glową, aby od tej pory trwać w życiach innych. Bożena, jego daleka krewna, zostaje światowej slawy modelką, nigdy jednak nie przestaje uciekać przed samą sobą. Ludwik, jej ojciec, co rano budzi się, nie wiedząc, kim jest, a jednak próbuje być kimś. Kolejne życiorysy przeplatają się coraz gęściej, tworząc niepokojącą mozaikę radości, tęsknot i lęków. Wojna, milość, szaleństwo i wspomnienia. Samotnicy, kochankowie i ofiary. Ludzie z wielkimi marzeniami i przeszlością, o której nieraz chcieliby zapomnieć. Ci, którzy żyją tylko w polowie, i ci, którzy chcą żyć wiele razy. A pośród nich coś, o czym żaden z nich nie ma pojęcia. Choć niektórzy przeczuwają.