Een smerig dier

Ze heeft soms een relatie met een man en die man maakt haar soms gelukkig. Vaak moet ze ook vluchten van hem en de wereld. De laatste tijd meer dan vroeger. Ze weet niet of ze gelukkig is, maar het lijkt er niet op. Het leven lijkt echter nooit mee te willen werken door even halt te roepen en haar de tijd te geven om zichzelf weer bij te halen. Dus gaat ze maar door. Voorwaarts. Al voelt dat voorwaarts steeds meer als neerwaarts. Wanneer haar dementerende achtennegentigjarige tante komt inwonen, gooit dat een en ander overhoop. Ze kan niet anders dan zich afvragen hoe ze in haar levenslange zoektocht naar liefde en geluk op de plek is beland waar ze zich bevindt op haar zevenendertigste. Het bewijs dat het meeste van het leven ooit allemaal wegsijpelt en dat alleen de grootste gevoelens en de diepste spijt overblijven, leeft immers bij haar in huis. Ze weet dat ze dringend een kant op moet, alleen heeft ze nog geen idee welke.