Czarnobylska modlitwa Kronika przyszlosci

Czarnobylska modlitwa. Kronika przyszlosciPrzeklad z jezyka rosyjskiego Jerzy Czech.\n26 kwietnia 1986 o godzinie pierwszej minut dwadziescia trzy i piecdziesiat osiem sekund seria wybuchow obrocila w ruine reaktor i czwarty blok energetyczny elektrowni atomowej w polozonym niedaleko granicy bialoruskiej Czarnobylu. Katastrofa czarnobylska byla najpotezniejsza z katastrof technologicznych XX wieku.\nDwadziescia lat pozniej Swietlana Aleksijewicz wrocila do Czarnobyla. Rozmawiala z ludzmi, dla ktorych ten dzien byl koncem swiata, ktorzy zyc nie powinni, ale przezyli i zyja, bo zyc trzeba. A oni opowiedzieli jej o tym, co wydarzylo sie wtedy, i o tym, co jest tam dzis. O ponad dwoch milionach Bialorusinow, ktorych zapomniano przesiedlic poza strefe skazona, o dzieciach bez wlosow, o zwierzetach o smutnych oczach, ktore zamieszkaly w porzuconych domach, o dziwnych stworach, ktore pojawily sie w rzekach i lasach. I o tym, ze mimo wszystko ludzie chca byc szczesliwi.\nPodobnie jak w ksiazce o radzieckich zolnierkach wybitna bialoruska dziennikarka stawia nas wobec bezlitosnej prawdy. To ksiazka o apokalipsie, ktora nastapila pewnej kwietniowej nocy tuz za nasza wschodnia granica.