Polactwo

Siedem lat nieprzerwanej obecnosci w ksiegarniach to sporo jak na dzielo, które zostalo w mediach albo zupelnie przemilczane, albo w najlepszym wypadku odnotowane, nie wzbudzajac sporów, polemik ani dyskusji. Nie dlatego o tym pisze, zeby sie przy okazji nowego wydania zalic czy kreowac na niedocenionego, ale dlatego, ze te róznice pomiedzy przyjeciem ksiazki przez rynek a reakcja mediów uwazam za potwierdzenie tez, które postawilem - po czesci tu, po czesci w pózniejszych "Michnikowszczyznie" i "Czasie wrzeszczacych staruszków". Przede wszystkim tej niewesolej konstatacji, ze na dostrzeganie podstawowych spraw, na dyskusje o nich generalnie nie ma w Polsce koniunktury. Ci wlasnie, których powinno to byc zywiolem, nie sa niczego ciekawi. Ani skad przyszli, ani dokad zmierzaja, ani co powoduje, ze tak, a nie inaczej uklada sie los naszego kraju. Polskiemu inteligentowi wystarcza intensywne przezywanie poczucia wyzszosci, jaka czerpie z zaliczania sie do "elity tego kraju". Od myslenia ma innych. Ktos mówi mu wszystko, co powinien wiedziec, i juz niczego wiecej wiedziec nie potrzebuje.