Estetyka czterech żywiolów. Ziemia, Woda, Ogień, Powietrze

Wedle tradycji europejskiej żywioly leżą u genezy świata. Czy byly pierwsze? Kosmologie powiadają, że na początku byl Chaos. Co zatem bylo przed Chaosem? Może ciemność? Pytania o najpierwotniejszy początek stanowią pulapkę dla ludzkiej myśli, prowadząc ją na manowce. Obok Chaosu w znaczeniu nieokreślonej pustki, istnialo także, prawda że znacznie późniejsze, pojęcie Chaosu jako pomieszania czterech żywiolów, znajdujących się w stanie walki. W nurcie postmodernizmu uwydatniane jest zmęczenie kultury symbolicznej, zagubienie wspólczesnego czlowieka w nadmiarze znaczeń. Czy jesteśmy skazani na stale wytwarzanie nowych znaczeń, oddalając się coraz bardziej od świata rzeczywistego i bezpośredniego doświadczenia? Czy można odnaleźć drogę do rzeczy uwolnionych z nagromadzonych kulturowo znaczeń? W atmosferze takich pytań i wątpliwości powstawala książka o czterech żywiolach. Chociaż niemożliwe jest wyczerpanie bogactwa wątków, mamy nadzieję, że Estetyka czterech żywiolów daje adekwatny obraz ukazujący trwalą obecność żywiolów w wytworach myśli i wyobraźni mieszkańca ziemi. Podpowiada jak stawić czolo wielowiekowej obecności żywiolów w kulturze europejskiej (także i pozaeuropejskiej, zwlaszcza Bliskiego i Dalekiego Wschodu), jak zmierzyć się, u progu trzeciego tysiąclecia, z problematyką w istocie swej elementarną.