Czas polityczny po rewolucji

Podstawowym celem książki jest opisanie czasu politycznego w świadomości społecznej, jego cech oraz różnych orientacji temporalnych wytworzonych i wykorzystywanych w dyskursie politycznym przez polskie elity symboliczne po 1989 roku. Zadaniem autora było także wyjaśnienie sposobów „wykorzystania” kategorii czasowych do tworzenia ówczesnej rzeczywistości politycznej czy też funkcjonowania społeczeństwa z wykorzystaniem kategorii temporalnych. (…) Główna tematyka pracy koncentruje się wokół kilku podstawowych pojęć, które określają badaną rzeczywistość: zmiany społecznej, czasu społecznego, elit symbolicznych oraz wykorzystania przez nie kategorii temporalnych do zbudowania uprzywilejowanych w dyskursie politycznym reprezentacji społecznych. Wynika z tego podstawowa teza niniejszej pracy. Głosi ona, że kategorie temporalne służyły polskim elitom symbolicznym do „kontrolowania” rzeczywistości poprzez instrumentalne działania zmniejszania lub zwiększania w społeczeństwie poczucia społecznego lęku. Manipulacje były niekiedy najbardziej skuteczną metodą tworzenia dominacji politycznej poprzez narzucanie ówczesnej sytuacji politycznej własnej definicji temporalnej. Z Wprowadzenia Opublikowanie tej pracy będzie wydarzeniem w polskiej literaturze politologicznej, która jak dotąd prawie całkowicie pomijała analizę temporalną i z tego powodu była uboższa zarówno pod względem merytorycznym, jak i warsztatowym. Na tym polu polska politologia ustępowała nie tylko nauce filozoficznej, ale także socjologii, która znacznie wcześniej zastosowała metodę temporalną do wyjaśnienia czy chociażby zrozumienia zjawisk i procesów społecznych, w tym także politycznych. Autor ukazuje istotę i rolę czasu w ujęciu filozoficznym i socjologicznym, jak również wskazuje – głównie na konkretnym przykładzie analizy „zmiany społecznej” – na rolę kategorii temporalnych w tym procesie, a ponadto na sposoby wykorzystania „czasu społecznego” przez elity symboliczne do kontrolowania społeczeństwa. Uczynienie „zmiany społecznej” głównym przedmiotem analizy było przedsięwzięciem ze wszech miar uzasadnionym, bowiem „zmiana” zawsze następuje w czasie i nie można tego elementu z niej wykluczyć. Z recenzji prof. zw. dr. hab. Zbigniewa Bloka