Serce narodu kolo przystanku (Polska wersja jezykowa)

Serce narodu kolo przystanku to opowiesc o Polsce B, tej zapomnianej, wypchnietej poza nawias rozwijajacego sie kapitalizmu. Reportaze skladajace sie na ten zbiór powstawaly od 1998 do 2009 roku. Pojawiaja sie w nich najbardziej palace kwestie: upadajace PGR-y, zamykane kopalnie, wejscie do Unii Europejskiej. Wlodzimierz Nowak zajmuje sie czesto historiami z pierwszych stron gazet, jak samobójstwa nastolatków czy konflikt miasta Oswiecim z Muzeum Auschwitz-Birkenau, ale jedzie tez w zapalne miejsca, gdy nie ma juz kamer i medialny halas cichnie. I w tej ciszy poznanski reporter slyszy wiecej, odkrywa skomplikowane meandry ludzkich losów, poznaje dalszy ciag historii albo jej nigdy nieopowiedziany poczatek. Z duzej czesci tych tekstów wylania sie przygnebiajacy obraz miejsc i ludzi opuszczonych przez panstwo. Tylko czasem - jak w reportazu Zycie jest pionowe - blyska na chwile nadzieja. Nowak pokazuje, ze w zapomnianych miasteczkach i wsiach sa ludzie, którzy mimo przeciwnosci losu staraja sie zmienic Polske B na lepsza, taka, w której bedzie miejsce i dla osoby niepelnosprawnej, i dla samotnej matki, i dla górnika z zamknietej kopalni. "Wlodzimierz Nowak chodzi samotnie sciezkami, które wioda przez nie zawsze piekne okolice, i szuka miejsc, gdzie bije 'serce narodu'. Na pewno nie w Warszawie ani w zadnym miescie, bo kazde wielkie jest warszawskie. Moze wiec w Kowalewie na przystanku, w Witnicy, Czluchowie, a moze na Greenpoincie, polskiej enklawie Nowego Jorku? Po drodze spotyka Krzyska, który 'byl zwykly' i umarl z przepracowania, Damiana, który 'zyl w poziomie', choc 'prawdziwe zycie jest pionowe' i Monike calkiem przecietna, marzaca o zwyczajnym, czyli dobrym mezu.