Cztery szkice z przeszlosci matematyki

Kazdy z czterech szkicow to pasjonujaca lektura dla milosnika matematyki czy historii Autorowi znakomicie udalo sie wpisac migawki z dziejow swiatowej i polskiej matematyki w kontekst wydarzen politycznych i spolecznych Szkice dotycza czterech epok Oswiecenia gdzie glowna osoba i po czesci narratorem jest Leonard Euler drugiej polowy XIX wieku widzianego oczami Georga Cantora przelomu XIX i XX wieku w Rosji oraz warszawskiej szkoly matematycznej w latach miedzywojennych XX wieku wdzianej oczami Zenona Waraszkiewicza Powierzenie narracji uczestnikom wydarzen sprawia ze czytelnik ma poczucie bezposredniego obcowania z epoka i opisanymi postaciami Szkic Dwie Warszawy uzupelnia obraz polskiej szkoly matematycznej zapewne najwiekszego sukcesu polskiej nauki Plastycznie choc zapewne subiektywnie opisuje relacje naukowe i spoleczne warszawskich matematykow nie unikajac trudnych problemow stosunkow polskozydowskich Klimat szkicu wspolbrzmi ze wspomnieniami ktorymi dzielil sie ze mna jeden z najznakomitszych wychowankow warszawskiej szkoly Samuel Eilenberg podczas ostatnich wizyt w Polsce w poczatkach lat dziewiecdziesiatych XX wieku Czytajac Cztery szkice z przeszlosci matematyki przypomnialem sobie jak amerykanski matematyk William G Dwyer przemawiajac podczas uroczystosci przyznania mu doktoratu honorowego Uniwersytetu Warszawskiego w 2007 roku podkreslal ze matematyka dzisiejsza ma wyraziscie ludzka i spoleczna nature Szkice Profesora Mioduszewskiego plastycznie ukazuja prawdziwosc tej tezy na przestrzeni kilku epok Stefan Jackowski Prezes Polskiego Towarzystwa Matematycznego