In de eerste uren zomer

In haar jongste dichtbundel neemt Inge Braeckman het delicate maar belangƯrijke evenwicht tussen natuur en cultuur, poëzie en muziek, taal en zang als uitgangspunt. Aan de hand van vier delen die fungeren als vier bewegingen van het muzikaal-poëtische principe, structureert ze de bundel op een intuïtief-rationele manier waarbij ze telkens weer elke voor de hand liggende of voorspelƯbare systematiek ontkracht. Op die manier ontstaat er een ingenieus spel met de gulheid en onverwachtsƯheid van taal. Haar beeldspraak laveert tussen het tastbare en onaantastbare De realiteit wordt omhelsd in eigenƯzinnige metaforiek. Details zijn essentieel.