Televizyon ve Icimizdeki Siddet

Piyasanin kisa vadeli kâr arayisiyla iletisim teknolojileri durmadan gelisip, yenileniyor. Her yeni iletisim araci gorme, isitme, konusma, dokunma ve dusunme duyularimizi ve yeteneklerimizi elimizden aliyor. Modern insanlar olarak teknolojik aparatlarimiz sayesinde dunyanin hâkimi oldugumuzu dusunmeye bile basliyoruz. Oysa daha az goruyor, daha az duyuyor, neredeyse hic dokunmuyor ve dusunemiyoruz. Gercekligi temsil pratikleri sayesinde iletisim araclari bizi kor, sagir ve zihinsel ozurlu haline getiriyor. Dusunmeyi medyatik gevezelik, gormeyi ve isitmeyi ise eglence saniyoruz. Dokunmatik ekranlar ve elektronik postalarla birbirimizle iliskiye giriyor ve bunu yeterli buluyoruz. Kisacasi zihinsel ve dusunsel korelme ve yoksullasma caginda tum duyularimizi teknolojik araclara devretmis, bu araclarin kurdugu gercekligin ve siddetin seyirselligi icinde kendimizden geciyoruz. Tum bu seyirsel siddet ve dusunsel yoksulluk evreninin prototipi olan televizyon ekranindan savas, felaket, aile ici siddet ve cinayet goruntuleri akarken kendi gunluk yasamimizi olagan akisi icinde surduruyor; ertesi gun yine tekrarlanacak olan felaketleri, savaslari ve cinayetleri seyretmek uzere hazir bekliyoruz. Televizyon ve Icimizdeki Siddet genel olarak tum iletisim araclarinin ama ozellikle de televizyonun zihinlerimizi nasil kolelestirdigini, gerceklik algimizi nasil yitirdigimizi ele aliyor. Bu dusunsel ve duygusal kolelige karsi cikma zamaninin coktan geldigini, bunun bizim elimizde olduguna isaret ediyor. Iddiasini genclerin internet, kamera, video, telefon ve televizyonla cevrili yasamlarina hâkim olan seyirlik siddet ve gercekligin uzaktan temsili hakkinda neler dusunduklerini tartisarak guclendiriyor. Genclerse bu tartismalara kurgulanmis gerceklik ve siddet arasindaki iliskiyi radikal bir tarzda elestiren unlu sinemaci Michael Haneke'nin 1992 yilinda cektigi Benny'nin Videosu isimli filmi uzerinden katiliyor. Televizyonun temsil pratiklerinin yarattigi duyusal ve dusunse