De Jodenauto: veertien dagen uit twee decennia

In veertien korte verhalen vertelt de Duitse schrijver (1922–1984) in toegankelijke taal over de psychologie van het nationaalsocialisme. In elk verhaal komt zowel een persoonlijk keerpunt van de auteur aan bod alsook een historisch keerpunt. In het eerste verhaal (‘De Jodenauto’) vertelt hij over het antisemitisme in zijn kindertijd. Hoe vanzelfsprekend de haat voor joden in zijn leven geïntegreerd werd door bijvoorbeeld opgeklopte verhalen van klasgenootjes. De auteur diende vanaf 1941 bij de Wehrmacht en in een Russisch krijgsgevangenkamp veranderde zijn afkeer van het socialisme (‘Geruchten’) in bewondering. Na zijn vrijlating koos hij ervoor om in de DDR te leven (‘Voor de eerste keer: Duitsland’). De auteur is pijnlijk eerlijk en het boek laat op onthutsende wijze zien hoe het denken van mensen door de formules van het totalitarisme kan worden geïnfecteerd.