Waarom tolerantie niet de hoogste waarde kan zijn

"Wie de laatste paar decennia wel eens aan een openbare discussie over de democratische deugd van de tolerantie heeft meegedaan, merkt dat het debat steeds meer gaat over de grenzen van tolerantie. We worden zo uitgedaagd om onder woorden te brengen wat de hoogste waarden van onze samenleving zijn. Tolerantie is één manier van omgaan met wat voor mensen heilig of onaantastbaar is, en kan daarom zelf niet de hoogste waarde van een samenleving zijn. Samen leven berust immers op een onderscheid tussen wat wel en wat niet getolereerd kan worden. Kortom, we komen erachter dat tolerantie een secundaire deugd is. Dit is niet vanzelfsprekend: sedert de jaren zestig ontstond het idee van een tolerante samenleving waarin wat waardevol is gezien wordt als persoonlijke levensstijl. Dit boek stelt vragen bij dit liberale begrip van tolerantie. Wij werken in dit boek toe naar een begrip van tolerantie dat veeleer aansluit bij de erkenning van een verscheidenheid aan heilige zaken. En wij doen dit vanuit een bijzondere achtergrond: het begrip tolerantie wortelt in een Europese geschiedenis waarin godsdienst en politiek op velerlei wijzen met elkaar vervlochten zijn. Deze historische dimensie is onontbeerlijk voor een begrip van de huidige discussie over tolerantie.: --