Marcellus Emants' opvattingen over kunst en leven in de periode 1869-1877

Wetenschappelijke betogen over kunstopvattingen en levensbeschouwing van reeds lang overleden schrijvers, waarmee promovendi moeten bewijzen de doctorstitel waardig te zijn, zijn uiteraard niet de boeken waarnaar de bezoeker van een Openbare Bibliotheek bij voorkeur grijpt. Dit boek is op deze algemene regel zeker geen uitzondering. Uit velerlei bijdragen van Emants aan vrijwel vergeten tijdschriften weet Maas zijn ideeën t.a.v. vraagstukken als de verhouding idealisme-realisme, werkelijkheid-schijn, godsdienst etc. helder naar voren te halen. Een en ander leidt o.a. tot conclusies die ieder die iets van Emants gelezen heeft, kent, nl. dat Emants een geboren pessimist is, die het 'ware' boven het 'schone' stelt, en niet veel opheeft met het christendom.