Striptease, chocola, kikkers en een thermo-mechanisch orkest

Dit jaar exact vijftig jaar geleden overleed de Franse kunstenaar Marcel Duchamp (1887-1968). Duchamp? Was dat niet de man die een urinoir bestempelde tot kunst? De man die simpelweg een snorretje tekende op een reproductie van de Mona Lisa? Jazeker. Duchamp geldt vanwege deze ready-mades al een halve eeuw als het enfant terrible van de moderne kunst. Die ready-mades waren echter het resultaat van een lange zoektocht naar een geschikte beeldtaal - een zoektocht die zijn oorsprong vond in Duchamps "schilderij op glas", 'La Mariée mise à nu par ses célibataires, même' (De bruid gestript door haar vrijgezellen, reeds, kortweg: Het Grote Glas). Dat werk vormt al sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw een bron van inspiratie voor beeldend kunstenaars, kunstcritici en kunstliefhebbers. En dat werk staat centraal in dit boek. This year exactly fifty years ago, the French artist Marcel Duchamp (1887-1968) died. Duchamp? Wasn't that the man who labeled a urinal as art? The man who simply drew a mustache on a reproduction of the Mona Lisa? Hell yes. Because of these ready-mades, Duchamp has been the enfant terrible of modern art for half a century. However, those ready-mades were the result of a long search for a suitable visual language - a search that originated in Duchamp's "painting on glass", "La Mariée mise à nu par ses célibataires, même" (The bride stripped by her bachelors , already, in short: Het Grote Glas). Since the 1970s, this work has been a source of inspiration for visual artists, art critics and art lovers. And that work is central to this book.