De armenzorg in het Land van Ravenstein in de achttiende eeuw

Het land van Ravenstein was in de achttiende eeuw een soevereine heerlijkheid met als landsheer de keurvorst van de Palts. In 1794 namen de Fransen het bewind over. Het land van Ravenstein lag in het oosten van de huidige provincie Noord-Brabant en werd omgeven door de Republiek der Verenigde Nederlanden, namelijk Staats-Brabant en gewest Gelderland. Tot in de zestiende eeuw had het deel uitgemaakt van de Nederlanden. Het was een klein, agrarisch, katholiek landje, waarvan het noordelijk deel, de Maaskant, wat welvarender was dan het zuidelijk deel, de Heikant. Naast de stad Ravenstein telde het twaalf dorpen. De vijf Maasdorpen Deursen, Dennenburg, Huisseling, Demen en Langel met Herpen, Schaijk, Reek en Velp aan de Maaskant en Uden, Boekel en Zeeland aan de Heikant. De paltsgraaf liet het bestuur grotendeels over aan de door hem benoemde drost, schout, rentmeester en landschrijver, maar had wel algemene regels opgesteld die onder andere betrekking hadden op het beleid ten aanzien van migratie en de gang van zaken rond armenzorg. Dat was voor hem van belang. Zou het land verarmen, dan werden zijn inkomsten eruit bedreigd. Ook was hij huiverig voor onrust en wanorde. Dit boek beschrijft hoe de armenzorg in die tijd georganiseerd was.