De sneeuw blijft nergens op zee

Na een lange periode van zwijgen meldt Cees van Hoore zich opnieuw aan het poëziefront, met 'De sneeuw blijft nergens op zee'.0Het is een bundel die een nieuwe invulling geeft aan het woord lyrisch. Van Hoore brengt een aantal verzen van een bezonken meester, zoals Vestdijk het zou noemen, die tegelijkertijd typisch Hollands zijn én on-Hollands in hun eerlijkheid van spreken. Over Van Hoores laatstverschenen bundel, De bodem van de hemel, een lang gedicht tegen een kort leven, schreef Jos Bloemkolk in 1996 in 'Het Parool': Nijhoff kon het verschrikkelijk goed, het alledaagse in verbluffende, niet-geforceerde beelden vangen. Van Hoore kan dat ook.