Wat ik zag was ontnuchterend

De passage van Leo Goovaerts in de Belgische politiek is niet onopgemerkt voorbijgegaan. Als penningmeester van de VLD, binnengehaald en geïntroduceerd in de jaren tachtig door zijn vroegere stagiair Patrick Dewael, bouwde hij bijna vijftien jaar lang mee aan de opmars van wat een brede volkspartij moest worden. Goovaerts groeide in het zog van Guy Verhofstadt, Patrick Dewael en Karel De Gucht, de sterkhouders die vandaag nog altijd de hele partij beheersen, beheren, leiden en sturen. Hij belandde in het pluche van de Senaat en alles leek leuk ... tot het over geld ging. Dan speelden plots andere wetten. In 1988 redde Leo Goovaerts de nog jonge Verhofstadt van een persoonlijk faillissement en de politieke ondergang, dankzij een lening van omgerekend 50.000 euro, maar sindsdien liggen de twee overhoop. Verhofstadt betaalde de lening nooit terug, het kwam na jarenlang sudderen tot een openlijke clash, een eliminatie van Goovaerts uit het partijbureau en een proces dat tot op vandaag loopt.