Ik ga tóch iets zeggen

‘Ik ga tóch iets zeggen biedt een soort staalkaart van de stijlfiguren en stijlregisters die je in de Tweede Kamer voorbij hoort komen. Brandt Corstius is een geamuseerde toeschouwer van dit alles. Als je de columns achter elkaar leest, vormen ze een soort kroniek van de alledaagse gang van zaken in het parlement.’**** NRC De Tweede Kamer heeft iets van een theater, en het vragenuur is een voorstelling. Aaf Brandt Corstius zit erbij en noteert woordenwisselingen, akkefietjes, lachsalvo’s, misverstanden, taalvondsten en soms een ontroerend moment. Van lentekriebels tot wolven, van de moeflonsjaal van Caroline van der Plas tot de gedichtenkeuze van Martin alles komt voorbij. Juist in dit ene uur van de week komen er in de Kamer zaken aan bod die de gewone mens nogal waarom dreigen bingoavondjes illegaal te worden, en is een fatbike wel een goed idee? Naast de kleine, menselijke problemen worden de grootste kwesties behandeld – oorlog, uitbuiting, armoede en ziekte. Een boek vol observaties die je in de gewone politieke verslaggeving niet over het taalgebruik van politici, hun verjaardagstraktaties, onverwacht melige momenten en kledingstatements.