Politieke, culturele en redistributieve rechtvaardigheid

De auteur onderzoekt waarom en in welke mate 'erkenning' kan/moet worden gethematiseerd binnen de discussies over rechtvaardigheid in een multiculturele samenleving. Zich beroepend op de politieke filosofie, de sociale psychologie en de psychoanalyse toont hij aan dat het belang van erkenning gesitueerd is binnen een anti-essentialistische, sociaal-constructivistische en dialogische visie op identiteit. Dat wil enerzijds zeggen dat mensen hun identiteit in grote mate ontlenen aan de ander (het gezin, de cultuur waar men opgroeit of waarnaar verwezen wordt, de samenleving waarin men leeft, etc.) en anderzijds dat er niet zoiets bestaat als een onveranderlijke identiteit die voorafgaat aan de sociale interactie en communicatie. Omdat men de subjectwording van het 'ik' niet kan denken zonder de invloed van de 'ander', is de erkenning die vanuit die ander voortvloeit van fundamenteel belang voor de ontwikkeling van een gezonde identiteit.