Anarchisme en syndicalisme in Spanje, 1868–1939

Voor veel mensen in Spanje was de anarchistische beweging verbonden met de hoop op een beter leven. Ze moest een eind maken aan alle uitbuiting en een maatschappij creëren van rechtvaardigheid, vrijheid en solidariteit. De Spaanse anarchistische beweging groeide uit tot een macht van betekenis. Het hoogtepunt, maar ook het dieptepunt, bereikte ze tijdens de burgeroorlog. Haar opkomst, ontwikkeling en ondergang worden in dit boek beschreven. Aandacht wordt geschonken aan de veranderingen die de politieke ideologie onderging, aan de organisatorische ontwikkelingen, de interne tegenstellingen en de hieruit voortvloeiende conflicten. Eveneens wordt ingegaan op de wijze waarop de anarchistische beweging probeerde haar ideeën te realiseren, dit binnen een samenleving die haar overwegend vijandig gezind was. Het is een verhaal over de strijd om het bestaan: rivaliteit met vakbonden, botsingen met werkgevers en overheden, conflicten met politieke stromingen en strijd met leger en politie. Rinze Lenstra (1945) studeerde economische en sociale geschiedenis. Hij was werkzaam in het middelbaar beroepsonderwijs. Publiceerde in het Economisch- en Sociaal-historisch Jaarboek Jacob Theodoor Cremer, het koloniaal beheer en het Nederlands belang in Atjeh (1986) en was mede-auteur van Geschiedenis van Emmen en Zuidoost-Drenthe (1989). ([geschiedeniswinkel](https://geschiedenis-winkel.nl/p/anarchisme-en-syndicalisme-in-spanje/))