De straf na de straf

Elk jaar keren ongeveer 40.000 personen uit de Nederlandse gevangenissen terug in de maatschappij. Velen van hen lijken er niet in te slagen om hun leven na de tenuitvoerlegging van de straf op orde te krijgen: ongeveer de helft wordt binnen twee jaar opnieuw veroordeeld en een derde belandt binnen twee jaar weer achter de tralies. Dit is mogelijk deels een gevolg van het toenemende aantal de jure consequenties waarmee ex-gedetineerden worden geconfronteerd. Daarbij kan worden gedacht aan zware betrouwbaarheidstoetsingen (zo is voor steeds meer beroepen een Verklaring Omtrent Gedrag vereist) en aan de beëindiging van het verblijfsrecht van vreemdelingen, die zo mogelijk worden "verbannen" uit de samenleving. Naast deze bestuursrechtelijke gevolgen kan ook de strafrechter gedragsbeïnvloedende maatregelen opleggen die een vrije terugkeer in de samenleving beperken. Dat misdadigers na boetedoening door de maatschappij als gelijkwaardige worden aanvaard, lijkt niet langer het huidige ideaal te zijn. Hoewel de nadelige gevolgen van een strafrechtelijke veroordeling technisch niet de verantwoordelijkheid van de strafrechter zijn, kan de strafrechter daarmee wel rekening houden vanwege diens grote straftoemetingsvrijheid. In de praktijk wordt daarop steeds vaker een beroep gedaan; er worden in toenemende mate verweren gevoerd aangaande de straf na de straf met wisselend succes. In dit boek onderzoekt mr. drs. Anne Meijer in hoeverre de strafrechter rekening dient te houden met de gevolgen van een strafrechtelijke veroordeling (en dus in hoeverre verweren dienaangaande dienen te worden gehonoreerd). De auteur beschrijft hiertoe de ontwikkeling van de strafdoelen en de principes van strafoplegging in de loop der jaren. Daarnaast worden enkele gevolgen van een strafrechtelijke veroordeling besproken evenals de wijze waarop deze zich verhouden tot de strafdoelen en de principes van strafoplegging.