Brieven aan mijn grootvader Pieter Jan Postelmans

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden 28 Membrugse mannen opgetrommeld om koning en vaderland te verdedigen tegen een agressief buurland dat via neutraal België Frankrijk wilde aanvallen. Van die groep kwamen 3 mannen niet meer terug, het slagveld werd hun graf. Eén van die gesneuvelden was Pieter Jan Postelmans, gehuwd met Ida Prenten en vader van drie kinderen. Hij was geen oorlogsheld die uit de loopgraven kroop en met de bajonet op het geweer de vijand te lijf ging. Omwille van zijn leeftijd en zijn gezinstoestand werd hij eerder anoniem ingeschakeld achter het front. Als lid van het vervoerkorps was hij betrokken bij het transport van alle mogelijke benodigdheden naar de frontlijn zoals voedsel, water, bakstenen, stuthout, munitie? Op 22 maart 1918, bij het begin van het lenteoffensief van de Duitsers werd hij getroffen door een obus. Een dag later is hij overleden aan zijn verwondingen. Hij was één van de ontelbare slachtoffers van een zinloze oorlog. Een fait divers na 100 jaar. Dit boek wil hem terug een gezicht geven.