Een donjuan in de West

"Aan het eind van de zomer van 1792 vertrekt Pieter Constantijn Groen, een negentienjarige Amsterdamse koopmanszoon, naar Berbice, een Nederlandse kolonie ten westen van Suriname. In zeven dagboeken beschrijft hij zijn reis, zijn belevenissen in West-Indië en zijn terugkeer naar het vaderland in het najaar van 1794. De notities van Pieter Groen geven een goede inkijk in Berbice, een van onze minder bekende voormalige koloniën. Berbice ligt in de tropen en was in de achttiende eeuw allerminst een prettig oord. Wie 'naar de Barbiesjes ging', ging zijn ondergang tegemoet, zo was de overtuiging. De vochtige hitte was er slopend en de kolonie had een slechte reputatie vanwege de vele dodelijke epidemieën. Pieter Groen geeft een levendig verlag van wat hij meemaakt, wie hij ontmoet en wat hij ziet: op zee, in de havens, maar vooral op de plantages. In het laatste dagboek, 'Apart journaal', vertelt hij uitgebreid over zijn seksuele escapades met zowel welgestelde blanke dames als zwarte slavinnen."--Provided by publisher.