Dienaren van Oranje

Dienaren van Oranje' geeft de geschiedenis weer van een deel van de Koninklijke Hofhouding dat nog lange tijd het 'Civiele Huis' werd genoemd. Waar men voor de militaire afdeling binnen de hofhouding nog altijd spreekt van het 'Militaire Huis' , is de term 'Civiele Huis' voor de afdeling burgerfunctionarissen goeddeels verdwenen. Deze studie beperkt zich tot de hoogste leiding van dit 'Huis' zoals die sedert 1814 tot 2013 gefunctioneerd heeft. Alle hofdepartementen stonden onder de opperste leiding van een grootofficier en zij kregen hun instructies rechtstreeks van de vorsten. Een eenhoofdige leiding ontbrak. De dagelijkse leiding van de 'Dienst van het Koninklijk Huis' ligt thans in handen van de grootmeester maar dat is lang niet altijd zo geweest. Verscheidene grootmeesters hebben getracht die eenhoofdige leiding naar zich toe te trekken, de een met meer succes dan de ander. Het boek geeft de geschiedenis weer van de grootofficieren in het algemeen en die van de grootmeester in het bijzonder. In 1852 stelde koning Willem III de hoge charge van opperceremoniemeester in. Dit bracht grote veranderingen met zich mee. Zo moest de opperhofmaarschalk steeds meer taken afstaan aan deze 'nieuwe' opperceremoniemeester waardoor zijn functie gaandeweg steeds inhoudslozer werd. Het onderzoek heeft zich in principe beperkt tot de geschiedenis van de grootofficieren en die van de grootmeester. Het overkoepelende hofceremonieel bracht de noodzaak met zich mee om ook speciaal aandacht te besteden aan de opperceremoniemeester en in diens verlengde de kamerheer-ceremoniemeester. Er bleef nog voldoende kostelijk materiaal over om afzonderlijke hoofdstukken te kunnen samenstellen over de geschiedenis van de opperkamerheer, de kamerheren en kamerjonkers.