Eendaadse samenloop en voortgezette handeling

Het Wetboek van Strafrecht kent bepalingen die zien op de samenloop van strafbare feiten. De variant waarbij één bewezenverklaard feit binnen de delictsomschrijving valt van meer strafbepalingen is de eendaadse samenloop (art. 55 Sr). Daarnaast bestaat de variant waar meer feiten bewezen zijn verklaard die meer strafbare feiten opleveren. Hangen de feiten nauw samen en is sprake van één wilsbesluit, dan spreken we van de voortgezette handeling (art. 56 Sr). Beide bepalingen beperken de hoogte van het strafmaximum.0Over deze samenloopregelingen heeft de Hoge Raad op 20 juni 2017 een reeks overzichtsarresten gewezen. Volgens de auteur is daarmee niet alle twijfel weggenomen over het toepassingsbereik van de eendaadse samenloop en de voortgezette handeling.0In dit boek bespreekt de auteur het wettelijk en jurisprudentieel kader van de eendaadse samenloop (met aandacht voor de kwalificatiewijze en het 'ne bis in idem'-beginsel) en van de voortgezette handeling, en hoe deze in de praktijk door rechters worden toegepast.0De auteur constateert dat de eendaadse samenloop en de voortgezette handeling in situaties worden toegepast terwijl niet aan de voorwaarden wordt voldaan. Dit is gedeeltelijk op het conto van de feitenrechter te schrijven: die lijkt het onderscheid tussen de eendaadse samenloop en de voortgezette handeling niet altijd te kunnen aanbrengen. Dit boek voorziet in een leemte, zodat de ruimte voor dubbele bestraffing en aansprakelijkheid niet meer voorkomt.