Ik draag geen masker. Leven met brandwondlittekens

Wil Engelen was nog geen vier jaar oud toen een ernstig brandongeval met carnaval zijn gezicht beschadigde en voor de rest van zijn leven een stempel op zijn bestaan drukte. In dit boek vertelt Wil, hoe hij al die tijd geworsteld heeft om zichzelf te accepteren. Hij beschrijft de lichamelijke en geestelijke gevolgen van zijn handicap. Heel lang heeft hij de rol van slachtoffer gespeeld en alles wat hem overkwam aan zijn littekens toegeschreven. Maar uiteindelijk heeft hij ook een andere kant kunnen zien: hij is er geestelijk door gegroeid en heeft geleerd mensen open tegemoet te treden. Heel mooi zijn de gedichten die in dit boek zijn opgenomen. Ze komen rechtstreeks uit zijn ziel en beschrijven op bijzondere en persoonlijke wijze, wat er in hem omgaat. Engelen geeft in het boek een aantal tips voor mensen die met brandwondenslachtoffers omgaan en heeft ook overheid en bedrijfsleven het nodige te zeggen. Tevens kunnen mensen lezen, hoe ze brandwonden kunnen voorkomen. Het is een warm, wijs en open boek geworden, herkenbaar voor de slachtoffers zelf en verhelderend voor hun omgeving.