Wesele

"Wesele" Stanislawa Wyspiańskiego jest dramatem typowym dla epoki Mlodej Polski, a równocześnie należącym do kanonu polskiej literatury i sztuki teatralnej. Autor opisuje w trzech aktach autentyczne wydarzenie, jakie mialo miejsce 20 listopada 1900 roku - ślub krakowskiego poety Lucjana Rydla z chlopką Jadwigą Mikolajczykówną. Pierwszy akt utworu utrzymany jest w konwencji realistycznej, natomiast w drugim akcie autor wprowadza symboliczno-wizyjną poetykę charakterystyczną dla modernizmu. Za jej pomocą przedstawia sytuację duchową narodu i podejmuje temat niepodleglości Polski. Ostatni akt jest polączeniem obu konwencji i polemiką między inteligencją a chlopstwem na temat narodu. W dramacie pojawiają się symbole uosabiające lęki i marzenia Polaków i odnoszące się do historii Polski, między innymi: postacie - Chochol, Stańczyk, Rycerz Czarny, Wernyhora; przedmioty - zloty róg, zlota podkowa; sceny - zgromadzenie chlopów z kosami czy chocholi taniec niemocy i slabości, przepowiadający niezdolność Polaków do wywalczenia niepodleglości.