Wiegelied van de dood

Omdat hun oma op sterven ligt moeten Addy en Emma, vijf en tien jaar oud, met hun vader en hun kersverse stiefmoeder naar Land's End, het oude, geïsoleerde landhuis van de familie Daimler.
Eerst vinden de meisjes het grote vervallen huis prachtig, maar langzamerhand worden ze steeds angstiger bij het zien van de verlaten gangen en gesloten deuren. Emma voelt de aanwezigheid van iets kwaads. Ze hoort het fluisteren van een wanhopig kind. En als Emma Addy in een donker hok vindt, zachtjes kermend met een vreemde stem, begint ze het ergste te vermoeden. Er gebeurt iets afschuwelijks met Addy: ze is soms zo koud en bleek, haar ogen zijn zo leeg, ze spreekt met een angstaanjagende, hoge stem en ze neuriet onheilspellende wiegeliedjes...