Koraal en geraniums

Dit is een deel uit de reeks 'Literaire Juweeltjes'. De kapitein recht zijn rug en neemt het roer over, hij draait zich even om naar de passagiers achter hem, zijn epauletten zwellen tot aan zijn oren – aan zoveel strepen mogen wij ons toevertrouwen. Het schip trilt van ongeduld, een laatste ruk en we koersen met volle kracht recht op het koraalrif af. Door strak over zijn schouders te kijken en denkbeeldig mee te sturen, kan ik mijn zeeziekte redelijk bedwingen... en dus zoek ik met de kapitein een gat in het woeste witte hek dat om het eiland buldert: een doorvaarbare geul in het koraal, uitgesleten door het zoete rivierwater van het eiland.