Verwende prinsesjes: portret van de Nederlandse vrouw

Jonge meisjes gaan massaal gebukt onder de 'seksualisering van de samenleving'. Werkende moeders hebben het héél erg zwaar. Crèches zijn slecht voor de kinderziel. Islamitische hoofddoekjes moet je zien als onschuldige lapjes stof. Emancipatie vooral als 'keuzevrijheid'. En vrouwen zijn eigenlijk verfijndere wezens: als zij het voor het zeggen hadden, dan was de kredietcrsis nooit uitgebroken.
Verwende prinsesjes ontrafelt deze en andere sprookjes waarin Nederlandse vrouwen collectief lijken te geloven. Hoe komt het dat zij heden ten dage zo anders in de wereld staan dan hun seksegenoten in vergelijkbare westerse landen? En waarom zijn ze daar nog trots op ook? Ruim veertig jaar na Joke Kool-Smits beroemde essay 'Het onbehagen bij de vrouw' is er maar één conclusie mogelijk: dat onbehagen is geheel verdwenen. Niet omdat er geen ongelijkheid meer is, maar omdat Nederlandse vrouwen er hun schouders over ophalen. In dit boek veegt Elma Drayer de vloer aan met het zogenaamde feminisme van de Nederlandse vrouw.

Elma Drayer (Drachten, 1957) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Vanaf 1985 werkte ze als redacteur bij Vrij Nederland . In 2001 trad ze in dienst bij Trouw , waar zij onder meer chef was van het opiniekatern Letter & Geest . Op dit moment is ze als columnist verbonden aan Trouw en aan Vrij Nederland . Daarnaast maakt ze deel uit van de redactie die het Verzameld werk bezorgt van Karel van het Reve.