Pogłos

Osiemnascie wierszy trzy male poematy proza Nowy tom Ewy Lipskiej to dobrze znana wciaz sie odnawiajaca intensywna poezja zapraszajaca do wielokrotnej lekturyTytulowy poglos to metafora powracajacej uparcie przeszlosci To zacheta do przemyslenia wlasnego zycia do spojrzenia raz jeszcze na przestrzen i czas egzystencji na siebie i na innych W Poglosie nie brak tez wyjazdow powrotow i ucieczek nie brak przeszukiwania czasu i przestrzeni nie brak mysli o umieraniu Zarazem jednak na plan pierwszy wysuwa sie milosc Poetka mowi o niej po swojemu oszczednie i glebokoSa w tym tomie zdania i obrazy zaslugujace na bardzo dlugie trwanie o zyciu pieknym jak pozar o smierci ktora mozna zostawic jak psa przed sklepem o milosci ktora jest jasnowidzemEwa Lipska podarowala nam wszystkim jeszcze jeden piekny i mocny tom wierszyz recenzji prof Mariana StaliEwa Lipska jedna z najwybitniejszych poetek wspolczesnych nalezaca do generacji Nowej Fali Zawsze jednak osobna tak jak osobna i wyrazista jest jej poetycka dykcja nieufnosc do zastanego jezyka blyskotliwa metaforyka gestosc znaczen paradoks Autorka tekstow piosenek felietonistka Wspolzalozycielka redaktorka i wspolpracowniczka kilku pism min miesiecznikow Pismo Krakow Przez wiele lat pracownik polskiej dyplomacji w Austrii Uhonorowana prestizowymi nagrodami za tworczosc literacka Uczestniczka miedzynarodowych festiwali literackich oraz pobytow stypendialnych USA Niemcy Czlonek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i wiceprezes polskiego PEN Clubu