Aynaya Bakış

AYNAYA BAKIŞ “Niçin yaratıldığını bilmek istersen, kendinde yolculuğa çık, devran dönerken…” İnsanın nefis ve ruh gibi iki unsurdan yaratıldığını ve hayatın bunlarla geçtiğini biliyoruz. Çeşitli dünya hevesleri ve nefsimizin bize oynadığı oyunlara kanmayıp, sırlı bir aynada gerçekten kim olduğumuza hiç bakmaz mıyız? Ve bu aynaya bakmakla ne göreceğimizi merak etmez miyiz? Baktığımızda şunları sormaz mıyız? “… Bu güne nasıl böyle gelmişim? Habersizce; kendinden habersiz,geçmişinden habersiz, ailesinden, yakınlarından ve uzaklarından habersiz… İnsanı anlamadan, kâinatı anlamadan, sadece kendini önemli görerek, başka dertlerin varlığı hakkında içimde sızı duymaksızın, kendine yabancı, Yaradanına yabancı, peki neye aşina?....” “…o ışığın penceresinden bambaşka bir dünyaya açıldım. Burası özgürlüğümün düşüncede aşmış olduğu sınırsızlığı, sonsuzluğu idi. Şimdi böylece bütün mekânlarda yerim olmuştu…” “…Bendeki hoş olmayan beni, önce ben kabul edip, bu yürekliliği göstermeliyim…Hoş geldin BEN…Bendeki sahte çoğullarımın hep gerisinde bıraktırılmış olan BEN…”