Ex-reporter

Ruim dertig jaar geleden begon Chris de Stoop als reporter bij het tijdschrift 'Knack'. Het waren de gouden jaren van de pers. De Stoop maakte naam met indringende verhalen en reisde daarvoor de wereld rond. Hij ging op zoek naar animeermeisjes in Manilla, werd ontvoerd in Albanië en maakte een helse tocht met 23 weeskindjes tijdens de genocide in Rwanda. Hij maakte reportages die soms verstrekkende gevolgen hadden: parlementaire commissies werden opgericht, nieuwe wetten ingevoerd, criminele netwerken ontmanteld. De journalistiek is volgens Chris de Stoop een van de mooiste beroepen ter wereld, als het beoefend wordt met integriteit, creativiteit en kwaliteit. En een van de lelijkste, als dat allemaal niet kan. Voor de grote reportage, de mooiste discipline van de journalistiek, was er de afgelopen jaren steeds minder ruimte, tijd en geld. Na duizend artikelen stapt Chris de Stoop eruit, met een uitvoerig, kritisch essay over de journalistiek van vandaag en met een selectie van zijn meest beklijvende reportages. Chris de Stoop is de auteur van spraakmakende boeken, zoals 'Ze zijn zo lief, meneer', over een bende vrouwenhandelaars, en 'Vrede zij met u, zuster', over de eerste westerse zelfmoordterroriste die zich in Irak opblies. Zijn werk werd bekroond met journalistieke en literaire prijzen. 'Dit is mijn hof' (2015), over de teloorgang van het boerenland, werd een bestseller, Boek van de Maand bij DWDD en krijgt vertalingen in Duitsland en China.