Polska politologia w obliczu wyzwań nauki cyfrowej

Autorzy podejmują problematykę wpływu zmian technologicznych, społecznych i instytucjonalnych na pracę naukową i dydaktyczną polskich politologów. Zadają pytania o to: w jaki sposób polskie ośrodki politologiczne reagują na problemy demograficzne, w jakim stopniu reformy systemu szkolnictwa wyższego z lat 2010-2015 wpłynęły na dyscyplinę nauk o polityce oraz jak intensywnie polscy politolodzy wykorzystują nowe media do komunikowania wyników swoich badań. W pracach badawczych wykorzystują metody analizy zawartości, statystyczną oraz prawno-dogmatyczną. Autorzy dochodzą do następujących wniosków: 1. Polskie ośrodki politologiczne kreatywnie i efektywnie dostosowują się do przemian demograficznych, oferując wiele nowych kierunków studiów, umiędzynarodawiając ofertę dydaktyczną oraz poszerzając ją o segment kierowany do osób czynnych zawodowo; 2. Reforma szkolnictwa wyższego z lat 2010-2015 wpłynęła na dyscyplinę nauk o polityce, co znalazło swój wyraz w nowym podziale dyscyplin, ale nie zaburzyła codziennej pracy badawczej środowiska: politolodzy aktywnie partycypują w systemie grantowym, sprawnie przebiega proces awansowania w ramach nowych procedur habilitacyjnych; 3. Polscy politolodzy nie wykorzystują możliwości nowych mediów w zakresie komunikowania wyników swoich badań: niewielu z nich posiada konta na portalach społecznościowych czy własne strony internetowe; zauważalna jest jednak profesjonalizacja polskich naukowych periodyków politologicznych – wiele z nich publikowanych jest już w formule Open Access. Monografię uzupełnia indeks politologicznych źródeł cyfrowych (obejmujący m.in. dokumenty, repozytoria oraz bazy danych).