Littekens

En altijd is Luc Vanhie ?een eindweegs onderweg?. Met ?schoorvoetend schuivende woorden? rijgt hij de kralen aaneen van toekomstige dagen onder ?de zwaartekracht van een voorbijgaand leven?. Terwijl de stilte zich opent ?in te veel zwoegend zwijgen? is daar plots, van op een toevallige landstrook, een vrouw die stilstaat: ?zelfs oud geworden viert zij het wonder van het open veld?. 00Wie stilstaat ?in de onversneden stilte van een kluizenaar? ontwaart ?de nog altijd onbegrepen schoonheid van een nabijgelegen beukenbos? in ?het vochtig oog? van zijn verbeelding of ?de zonovergoten schoonheid van vederlichte en verdorde bladeren?. 00?Verstrooid en onvoorspelbaar zijn de enzymen van ons denken?. Hoe moeilijk het ook is om de willekeur te voelen van het ?schaamteloos ontwrichte leven?, er is altijd nog ?de zachte bliksem van de hoop?. 00Luc Vanhie heeft slow poetry tot een kunst verheven. 00Luc Vanhie (Izegem, 1952) studeerde economie en filosofie. Hij publiceerde reeds vier dichtbundels: 'Verwijdering' (1981), 'Het huis' (1983), 'Avondlijk' (1983) en 'Landschap met een komma' (2014).