Het ei van Fabergé

Willem van Zadelhoff maakte in 2008 zijn poëziedebuut met de bundel 'Tijd en landen', waarvoor hij de Herman de Coninckprijs ontving. Nu verschijnt bij Voetnoot 'Het ei van Fabergé', een verzameling gedichten over wat er is en wat er was, over onthouden en vergeten, over beelden en herinneringen. Ze ademen de sfeer van een grofkorrelige foto, net scherp genoeg om te zien wat erop staat en vaag genoeg om de verbeelding haar eigen gang te laten gaan. Taferelen die je je herinnert, zonder dat je ze hebt meegemaakt.0Tussen 1885 en 1917 maakte de Russische goudsmid Fabergé vrijwel jaarlijks een uitbundig versierd paasei voor de tsaren. Zo'n ei is een symbool van pracht en praal, vervlogen tijden en - schoonheid, hoewel de dichter ze naar eigen zeggen eigenlijk ontzettend lelijk vindt, maar tegelijk ook fascinerend. Dat lelijke, maar fascinerende ei inspireerde Van Zadelhoff tot de titel van zijn bundel.0Vervlogen tijden spelen een belangrijke rol in Willem van Zadelhoffs poëzie, waarin hij vaak inspeelt op het onberekenbare geheugen, herinneren en vergeten. Zijn gedichten zijn tegelijk concreet en ongrijpbaar. Zo fascinerend en tegelijk onbereikbaar als een ei van Fabergé.