Zycie jako podroz. Czy mozna znalezc prawdziwe szczescie w codziennosci?

Zycie jako podroz. Czy mozna znalezc prawdziwe szczescie w codziennosci?W ksiazce \Zycie jako podroz\" Osho porusza tyle trudnych, egzystencjalnych tematow, ze wydaje sie, jakby wlozyl kij w mrowisko. Czy to prawda, ze bez utopijnych idealow zycie nie stawaloby sie lepsze? Czy siedzisz w wiezieniu? Czy zwyczajne zycie moze dawac poczucie szczescia? Czemu robimy z igly widly? Skad sie biora roznice miedzypokoleniowe? Czym jest agonia, a czym ekstaza? Jak wyciszyc umysl? Jak stac sie czlowiekiem? Te i inne pytania znajduja tu swoje omowienie. Czlowiek jest pomostem miedzy tym, co zwierzece, a tym, co boskie, a uswiadomienie sobie tego pomaga zrozumiec tkwiace w nas sprzecznosci. Milosc i nienawisc, sila i slabosc, rozpacz i radosc, szczodrosc i skapstwo. Osho zacheca do poznania tych uczuc, zaakceptowania i zrozumienia, ze ich wystepowanie obok siebie jest nieuniknione. Tak jak ciemnosc jest po prostu brakiem swiatla, slabosc wynika z braku sily - podobnie nienawisc, oschlosc serca, jest rezultatem braku milosci. A jak zwykle motywem przewodnim nauk Osho jest wskazowka: Poznaj i pokochaj samego siebie. Ludzie moga dzielic sie swoimi doswiadczeniami, ale to nie czyni z nich autorytetow. Do niczego was nie zmuszam, nie narzucam zadnych koncepcji. Dokladam staran, aby w jakis sposob uwrazliwic was i uczulic na wszelkie autorytety. [...] Nie wiesz, nie spodziewasz sie nawet, jaka bedzie twoja prawdziwa twarz, twoja prawdziwa istota. Dowiesz sie wtedy, kiedy... sie dowiesz, kiedy sie zmierzysz sam ze soba, kiedy pokonasz przeszkody i sam dotrzesz do tego miejsca. [...] Zaakceptuj swoja samotnosc. Zaakceptuj swoja niewiedze. Zaakceptuj swoja odpowiedzialnosc i patrz na cuda, ktore zaczynaja sie zdarzac. Ktoregos dnia, nagle ujrzysz siebie w calkowicie innym swietle. To beda twoje narodziny."